ELKE DAG BETER EN BETER

DE KLEINE NEURASTHENICUS HERUITGEGEVEN

"Pogingen om Reves denken over religie en verbeelding ernstig te nemen lopen steeds het gevaar dikdoenerij te worden aangewreven. Kennelijk wil men Reve alleen als clown gedogen. Literaire critici zijn doorgaans ook beroepsatheïsten. Op zich geen probleem, maar weinigen zijn daardoor vertrouwd met de levensbeschouwelijke bronnen waaraan Reve zich heeft gelaafd. 'De Kleine Neurasthenicus' mag op zich een akkefietje zijn, als toegangspoort tot juist die ideeënwerelden blijft het onderbelicht."
Verschenen in De Standaard der Letteren - 14 december 2007)

EEN GEDICHT ZONDER POTEN IS DOOF

VOORPUBLICATIE UIT DE VOLKSVERHEFFING 2007

Al te vaak lijkt het gedicht op een spierwit stresskonijn. In zijn kooitje onder een zacht zoemende neonbak sabbelt het nerveus op reepjes papier en knippert intertekstueel met zijn bloedrode oogjes. Tegen zonlicht is dit pigmentloze ras, hoofdzakelijk bestemd voor laboratoria, allang niet meer bestand. Huppelen doet het al evenmin, voor seks heeft het nog maar weinig belangstelling. En zojuist werd het arme dier ook nog eens het voorwerp van een baanbrekend experiment.

DE SCHRIJFSTER EN DE ZEE

ERWIN MORTIER OVER VIRGINIA WOOLF IN HOLLANDS DIEP

"Hollands Diep", het Nederlandse kwaliteitsblad, publiceert in zijn jongste nummer een tekst van Erwin Mortier over leven, werk en dood van Virginia Woolf. Mortier voltooit momenteel zijn vertaling van Woolfs jongste roman "Between the Acts", het enige van Woolfs verhalen dat nog nooit in het Nederlandse werd vertaald. 'Een pijnlijke omissie waaraan straks gelukkig een einde komt,' aldus Mortiers uitgever.
Een uittreksel uit de tekst voor "Hollands Diep" kunt u hier lezen.

ONMOGELIJKE LIEFDES ZIJN DE TROUWSTE

EDITH WHARTONS "JAREN VAN ONSCHULD" VERTAALD

De sterkte van de roman schuilt in de dubbelzinnige schriftuur. Wharton schetst de leefwereld van de New Yorkse happy few tot in detail maar ondermijnt hem tegelijk ongenadig: een aristocratie van bankiers en entrepreneurs die de obscene copulaties van geld met geld verbloemt door zich een onkreukbare moraal en een aura van fatsoen aan te meten.
(Verschenen in De Volkskrant - Cicero, 30 november 2007)

TIMES LITERARY SUPPLEMENT LOOFT SLUITERTIJD

"SHUTTERSPEED" IS MORTIERS DERDE DIE BIJ HARVILL PRESS VERSCHIJNT

Het jongste nummer van het prestigieuze Britse literaire magazine “Times Literary Supplement” heeft grote lof voor Erwin Mortiers derde roman “Sluitertijd”, vertaald als “Shutterspeed”

"Het dominante beeld van deze roman is dat van de camera, met zijn vermogen om onze dagdagelijkse capriolen betekenis te geven, en tevens een duurzaamheid die het nageslacht klaarder laat zien. Ina Rilkes vertaling registreert op superbe wijze de onophoudelijke, subtiele wisselingen van zienswijzen en gemoed.’

EEN BLOEDRODE HAAN OP EEN WATERSTRAAL

THEODOR FONTANE'S LAATSTE ROMAN HERVERTAALD

Tien jaar nadat "Der Stechlin", Theodor Fontane's laatste roman (1898), in het Nederlands verscheen, onderwierp vertaler Wilfred Oranje zijn werkstuk van toen aan een grondige en verfrissende revisie."Stechlin" verscheen zojuist bij uitgeverij Atlas. "Het zoeken naar het midden, het vluchtige, nooit statische midden, tussen traditie en moderniteit, vastigheid en soepelheid, herinnering en hoop, is wat uiteindelijk deze roman, en wie weet ook de tijd waarin hij speelt, bezielt," meent Erwin Mortier.

(Verschenen in De Volkskrant - Cicero van 26 oktober 2007)

JEROEN BROUWERS EN DE PRIJS VAN DE PRIJS

OPINIESTUK IN DE MORGEN VAN 25 OKTOBER 2007

"Deze grote schrijver hoopt op een zorgeloze oude dag, vaak de levensperiode waarin de muze een kunstenaar tot zijn beste werk weet te verlokken, zonder nog langer op zijn knieën te moeten gaan bedelen bij het Fonds voor de Letteren. Hij had gehoopt dat de Prijs der Nederlandse Letteren hem in één klap van alle gemodder en geploeter zou verlossen. Dat is niet het geval. Jeroen Brouwers vindt dat beschamend. Hij heeft gelijk."

IN MEMORIAM JAN WOLKERS

(1925 - 2007)

"Het duurt maar kort, de omlooptijd op aarde.
Wolken van sepia verduisteren de blik,
volgen de stramme loop van het papier.

Wie drukt mij in de cirkel der voleinding,
Een kraai krast dat het is volbracht.
Ik sluit mijn mond en geef geen kik,
Dit is de dood en dat ben ik."

SCHRIJVEN ALS EEN KOKMEEUW

DE BRIEVEN VAN KEATS VERTAALD

Ter gelegenheid van de vertaling van de brieven van John Keats verzocht de boekenredactie van De Volkskrant Erwin Mortier om de uitgave te lezen. Gerlof Janzen leverde een wondermooie vertaling af, aldus Mortier. De man is dan ook niet aan zijn proefstuk toe. Stilaan vormt Janzen een eenmans-luchtbrug tussen de Britse Romantiek en de Nederlandse Letteren. Eerder al bracht hij - onder meer - een selectie uit de correspondentie van Oscar Wilde en grasduinde hij uitbundig in de lichtelijk geweldige dagboeken van William Beckford.

RADIO SUISSE BESPREEKT 'ALLE DAGEN SAMEN' JUICHEND

EN DE DUITSE RADIO 'MARCEL' EN 'SLUITERTIJD'

'In dit boek is alles een gebeurtenis, zoals in de kinderjaren alles een gebeurtenis is. Bovendien is het alsof de auteur een taal hanteert die geen Frans of Nederlands is, maar een taal daar ver voorbij, of zelfs ver voorbij alle talen. Zijn taal is de taal van de literatuur.' (Over "Alle Dagen samen")

'Hij vertelt in de onvoltooid verleden tijd, en toch is "Marcel" geen herinnering. Het gebeurde lijkt in het heden plaats te vinden. De verstrengeling van beide tijdsdimensies vindt plaats in de taal, die vol wonderbaarlijke beelden zit en de kinderlijke perceptie ernstig neemt.'

Pages