HELE SCHRIJVER
en HALVE EEUWELING
gehouden ter gelegenheid van zijn
ZILVEREN SCHRIJFJUBILEUM
en VIJFTIGJARIG BESTAAN
in het Atomium van Brussel
op 30 augustus 2008
TIJDENS HET FEESTDINER
DIERBARE VRIENDEN,
GELIEFDE KUNSTBROER,
"Er was eens een jury van een literaire prijs die deed wat je daarvan kunt verwachten: uit vaak erg veel ingezonden boeken dat ene uitverkiezen, dat volgens hem als het beste geldt, los van elke andere betrachting dan die ene: literaire kwaliteit belonen. Zo hoort het ook. Maar zo hoort het duidelijk niet voor de jury van de Gouden Uil.
Nun der Tag mich müd gemacht,
soll mein sehnliches Verlangen
freundlich die gestirnte Nacht
wie ein müdes Kind empfangen.
Beste mensen,
Dierbare vrienden,
Vanmiddag hebben we in alle stilte afscheid genomen van Eleonore Vigenon,
geliefde, vrouw en muze van Jef Geeraerts.
Op vijf augustus is ze na een korte maar zware ziekte
thuis in de armen van Jef heengegaan, omringd door de poezen en de groene tuin.
Het was haar wens dat aan haar uitvaart
geen ruchtbaarheid zou worden gegeven.
Lieve Eleonore,
Toen Lieven en ik jou en Jef de eerste keer zagen, in Parijs, tijdens een diner in het Vlaamse Huis, was ik geïmponeerd door je juwelen en Jefs brilmontuur, en door zijn werk, dat ik al zolang kende en waardeerde. Ik kon niet veel zeggen, omdat ik verlegen was en snel weg moest naar een onduidelijk literair debat, doorspekt met veel moeilijke woorden, waar de Fransen zo verzot op zijn.
"Als iets van de feminatheek echt weet te beroeren, dan wel de titanische poging van deze man, om aan de fata morgana's van de lust een classificatiesysteem op te leggen dat, vermoed ik, niet alleen moest verklaren en ordenen, maar evenzeer het inherent ongebreidelde van de begeerte en haar fascinaties wilde temmen in een alomvattende representatie." (Erwin Mortier over het erotische/pornografische proza van Boon, en diens fenomenale feminatheek - verschenen in De Morgen - Uitgelezen van 30 april 2008)
"Dit is en blijft ijzersterk proza van Europese allure, het dient maar eens klaar en duidelijk gesteld in een land dat zijn beste schrijvers al te vaak met dédain heeft bejegend. Nooit verliest Buysse de keiharde realiteit uit het oog, de granieten ondergrond die hij met zijn sociale tragikomedie wel kan verbloemen maar nimmer zal verraden. '’t Bolleken' biedt een ideale kennismaking met een literator van formaat." (Erwin Mortier - Verschenen in De Standaard der Letteren van 25 mei 2008)
"Het is bijna dag op dag een maand geleden sinds Hugo ons verliet. Stilaan voel ik de dringende behoefte het publieke gedenken achter mij te laten, om in stilte te kunnen rouwen en voor het gemis soelaas te vinden in zijn werk en de herinneringen."
Erwin Mortier in zijn inleiding bij de intimistische tentoonstelling van de manuscripten van Het Verdriet van België,in het antiquariaat van De Slegte in Antwerpen.
Dames en Heren,
Lieve Veerle,
"Claus heeft me de verbijsterende rijkdom van het Nederlands laten horen, de woekering van de talloze registers van onze dialecten en zegswijzen, het gistende taalmoeras onder het gepolijste glazen dak van ons Algemeen Nederlands, en hoe die taalwerelden in onze troebele Vlaamse inborst gedurig tegen elkaar opknarsen, met elkaar botsen, in elkaar samenvloeien, kolken en schuimen en zingen en schuifelen, wat het Vlaamse woord is voor fluiten."
Erwin Mortier brengt een persoonlijk saluut aan de overleden schrijver, dichter en artistieke duizendpoot Claus
Op 10 april organiseert het departement Vertaalkunde van de Hogeschool Gent een colloquium over culturele identiteit en literair vertalen, met Erwin Mortier en zijn vertalers als centrale gasten. Het colloquium draagt de titel:" DE AARDE HEEFT KAMERS GENOEG.
Marcel van Erwin Mortier. Hoe vertalers omgaan met culturele identiteit."
DE AARDE HEEFT KAMERS GENOEG.
Marcel van Erwin Mortier. Hoe vertalers omgaan met culturele identiteit
Het Britse dagblad "The Independent" heeft de longlist bekendgemaakt van "The Independent Foreign Fiction Prize" voor naar het Engels vertaald buitenlands proza.
Erwin Mortiers derde roman, "Sluitertijd" (Shutterspeed), mag zich één van de zeventien uitverkorenen noemen die op de longlist prijken, samen met Paul Verhaeghens "Omega Minor".