"Onmogelijk deze roman los te laten, die zich op uiterst natuurlijke manier ontvouwt en de lezer onherroepelijk meesleept door de kracht van zijn welhaast picturale evocatie, zijn bijna zelfdestructieve ironie, zijn lyrische toetsen, zijn metaforen, zijn nu eens 'klassieke,' dan weer verbluffende poëzie, een poëzie der techniek, van het goed of slecht geoliede mechanisme van het lichaam (als een machine)."
Wijziging van uitzenduur
Doodstil wordt het, maar wees gerust,
genoegzaam voorzien wij in ademnood.
Ons streven blijft maatschappelijk: nergens nood
aan brillen waar de inkt verdampt.
Het vege lijf draagt onze grootste zorg.
Het slot van de amputatieshow
volgt om twintig over, iets later
dan gewoonlijk met die brand in dat warenhuis
en een massale sterfte van clowns
door wodka in Kazachstan – toevallig
in de armen van een man ter plaatse.
Ook werd een vijfling zonder navel gebaard,
Enig advies voor hen die een tijd de cel in moeten
Als je in plaats van de strop om de nek te krijgen
in de cel wordt gegooid
omdat je de hoop niet opgaf
in de wereld, je land, je volk
als je tien of vijftien jaar uitzit
los van de tijd die je nog rest,
zeg dan niet
“ik had beter aan het eind van het touw gebengeld
als een vlag” –
Sta pal en leef.
Het mag niet bepaald een plezier zijn
maar het is je diepe plicht
om nog een dag te leven
‘In het algemeen hebben mijn dagboeken maar een zeer beperkte waarde. Toestanden en dingen komen er amper in voor, alleen maar gedachtegangen en ook deze slechts in zoverre ze onrijp zijn,’ observeert Friedrich Hebbel terugblikkend op de dagboekschrijver die hij rond zijn twintigste werd en tot aan zijn dood zou blijven. ‘Het is alsof een slang al haar oude huid zou verzamelen in plaats van ze aan de elementen terug te schenken.’
Volgens een persbricht van Boek.be is Godenslaap, de nieuwe roman van Erwin Mortier, een onverwachte topverkoper op de Antwerpse Boekenbeurs.
Ergens schrijf je : ‘Kunnen we eigenlijk niet anders dan vroeg of laat met voetnoten overladen sprookjes vertellen?’ Geloof me, je hebt veel meer gedaan dan dat. Je hebt een verpletterend meesterwerk afgeleverd. En als ik mij een zeer stoutmoedige vergelijking mag permitteren: dit zal ooit in één adem worden vernoemd met Het verdriet van Belgie
Dames en heren, Beste Erwin,
Dames en Heren, Lieve Vrienden,
Wanneer schrijvers het over zaken als techniek of stijl hebben, houdt men best in het achterhoofd dat hun beschouwingen, doorgaans gewikkeld in het apodictische register van de universaliteit, vaak een oratio pro domo of een verdoken zelfportret herbergen.
Hoeveel depressieve mensen kent u? Ligt het aan hun brein? Aan de maatschappij? Of praat de farmaceutische industrie ons stoornissen aan om pillen te venten? Erwin Mortier bespreekt Trudy Dehues geschiedenis van de neerslachtigheid.
"De afgelopen week ben ik een paar keer bij het ochtendkrieken wakker geworden. Niets troostelozer dan een straatlantaarn die nog brandt terwijl een nieuwe dag opgloeit, hij leurt met lompen." Erwin Mortier in de rubriek "Hollands Dagboek" van NRC Handelsblad.
Donderdag 7 augustus
De wereld druilt, het snottert regen. De zilverabeel voor het raam van de woonkamer laat al zijn grijsgroene lover hangen, duizendvoudig bedremmeld, want Eleonore is dood.