"ERWIN MORTIER ET LE DESTIN FLAMAND"

INTERVIEW IN LA LIBRE BELGIQUE NAAR AANLEIDING VAN 'SOMMEIL DES DIEUX'

"Schrijven laat toe in de ordening van de samenleving verwarring te stichten, om de definities gegeven door de machten weer in vraag te stellen. In Plato's ideale republiek werden de dichters dan misschien wel gekroond, maar ze werden naar de grens van de stad verbannen... Kunstenaars moeten altijd hun plaats gewezen worden, anders riskeren ze de gevestigde orde te troubleren omdat ze vragen stellen over het samenleven. Dat werpt de kwestie op van het engagement van de kunstenaar. Maar we moeten ons niet laten inlijven in een beweging of ons een bepaalde rol laten opleggen. De literatuur is op zich een engagement, en dat volstaat."

In de weekendeditie 30/31 oktober van La Libre Belgique verschijnt naar aanleiding van de Franse editie van Godenslaap een interview met Erwin Mortier. Cultuurreporter Guy Duplat heeft met de auteur een gesprek over oorlog, schrijven, en de staat van België.

"Ik werd al heel lang geboeid door de periode net voor de Grote Oorlog," zegt Mortier over zijn bekroonde roman. "Mijn literaire werk zal ook altijd een reflectie zijn over het literaire verleden van Vlaanderen, waarin, en dat frappeerde me, er nooit echt een Vlaamse roman van de 'belle époque' is geweest, omdat bijvoorbeeld belangrijke auteurs in Gent en Antwerpen in het Frans schreven. Die schrijvers zijn uit onze memorie verdwenen, want  ideologisch ligt het moeilijk om van die in het Frans schrijvende auteurs te zeggen dat ze een volwaardig deel zijn van de Vlaamse literatuur. Bovendien is er ook nooit echt een grote roman over die oorlog verschenen, omdat de gebeurtenissen zo dramatisch waren dat men ze snel wilde vergeten en omdat veel schrijvers uit die periode geëmigreerd waren en in het buitenland verbleven. Om kort te gaan is mijn roman een symbolische terugkeer naar dat verleden, een geste die een afwezigheid in de Vlaamse literatuur wil vullen."

Verder heeft Mortier het ook over de Vlaamse Beweging en het succes van N-VA:

"De tragedie van de Vlaamse Beweging is altijd geweest dat ze verdeeld was. Eén kant stond open voor en naar de wereld, terwijl een andere zich in zichzelf keerde en zich van de anderen wilde isoleren... In de verklaringen van sommige NVA-ers hoor ik nog steeds een luide echo van die laatste stroming.... De stemmen voor de NV-A zijn vooral stemmen tegen de institutionele inertie van de laatste jaren. En laten we voor alle duidelijkheid een scherp onderscheid maken tussen NV-A en Vlaams Belang! Maar de kiezers van NV-A onderschrijven lang niet het gehele programma van die partij. Het is al meer dan twintig jaar dat enquêtes laten zien dat niet meer dan zestien procent van de Vlamingen onafhankelijkheid wil, dat blijft stabiel. De NV-A geniet nu een gunstig 'momentum', maar dat kan snel veranderen. Vlaanderen verslijt zijn vedetten aan een ijltempo: Steve Stevaert, Yvres Letemre, Dedecker, en nu De Wever..."

"Ik vind dat de Franstalige pers een karikaturaal beeld schetst van het noorden van het land. Het is treurig dat men al niet veel eerder een oplossing voor BHV heeft gevonden, wat een anomalie is. Maar waarom interpreteert men dit in het zuiden des lands als een stap naar het separatisme? We bijten ons veel te snel vast in een virtuele oorlog en een helse loopgravenstrijd. Het debat loopt mank, helaas. We zijn nog niet eens in staat gebleken tussen Vlaanderen en de Franstalige Gemeenschap een cultureel akoord te sluiten. En ik betreur het dat het politiek onmogelijk is een federaal cultuurministerie te creëren omdat dit zou gezien worden als een regressie. Maar zoiets zou onze grote musea, het Louvre of het British Museum waardig, zeer ten goede komen, terwijl niemand er zich nu om lijkt te bekommeren."

De volledige tekst valt na te lezen op de site van La Libre Belgique.