"DE MOOISTE KLEREN" VERSCHENEN. ERWIN MORTIER BLOEMLEEST CLAUS

'EEN SENSITIEVE EN KONINKLIJKE GREEP UIT HET WERK VAN DE KEIZER"

Nu de deining van de Mechelse Belgenmop rond de kanselredes/hagepreken stilaan geluwd is, krijg Claus meer eervolle aandacht in De Mooiste Kleren, de bloemlezing die Erwin Mortier op vraag van zijn uitgever heeft verzorgd naar aanleiding van de eerste verjaardag van Caus' sterfdag. Het kloeke boek, 360 pagina's dik, grasduint in Claus' verhalen, romans, poëzie en theaterwerk.

In zijn nawoord noemt Mortier Claus een dusdanig begiftigd dat hij een leven lang naar hartenlust uit zijn eigen talent heeft kunnen bloemlezen. 'De ideale bloemlezing was dan ook noch min noch meer de uitgave van het Volledige Werk geweest.'

"In het besef dat er talrijke bloemlezingen mogelijk zijn, liet hij zich leiden door "pure liefde" voor het oeuvre," observeert Dirk Leyman in zijn bespreking voor de krant De Morgen. "En zoals elke bloemlezer een handreiker is, hoopt ook Mortier de lezer het Clauswoud binnen te loodsen, om er nooit meer uit te geraken. Al waarschuwt hij dat het "geen ultieme Clauslezing" betekent. Mortier selecteerde onder meer integraal "zijn absolute favoriet" De verzoeking, sleutelpassages uit de theatermonoloog Gilles en de nacht, poëzie uit Het Teken van de Hamster, De Sporen en Nu nog, en deelde alles in categorieën in als 'Ik', 'Wij', 'Vaders', 'Zonen', 'Moeder', 'Heidense altaren' en 'Grondeloos', waar op het eind de dood komt aanschuifelen. De mooiste kleren is een sensitieve en koninklijke greep uit het werk van de keizer.'


Tegelijk met De Mooiste Kleren verscheen bij De Bezige Bij ook Hugo Claus Dichterbij, de bundeling van Claus' vertalingen van poëzie (in Clausiaanse ruime zin te begrijpen)  die tussen 1987 en 1988 verschenen in de weekbladen Knack en Elsevier. Niet alle bronteksten konden voor deze uitgave teruggevonden worden. De redactie van de uitgeverij sluit zelfs niet uit 'dat een enkel gedicht of schrijverschap ontstaan is uit zijn verbeelding.'